تام کوتچ – گاردین

شنبه و یک‌شنبه این هفته شهر نیویورک که به خیابان‌های شلوغ و حمل و نقل مبتنی بر خودروی شخصی‌اش مشهور است، شاهد برگزاری مراسمی با عنوان «خیابان‌های اشتراکی» بود که از مردم می‌خواست تا خیابان‌هایی با محوریت عابران پیاده به جای خودرو را تجربه کنند.

شبح رابرت موزس، طراح نیویورک قرن بیستم با عنوان «معمار اعظم» دهه‌هاست که بر گوشه گوشه شهر نیویورک سایه افکنده‌است. او با قدرت بلامنازع خود سال‌های دیدگاه خود در زمینه نوسازی شهر را به صورت یک کلان شهر مبتنی بر خودروها و حمل و نقل عمومی در نیویورک پیاده کرد و نیویورک را به نمادی تبدیل کرد که بیشترین نشانه‌های مشترک و مشابه با شهر افسانه‌ای بدنام گاتهام در افسانه بتمن دارد.

اما در میان فعالان شهری و طراحان معاصر شهرها، احترام به عابران پیاده و پیاده‌گرای در سراسر جهان رو به رشد بوده‌است. تعداد افرادی که برای افزایش محدودیت برای خودروها به نفع پیاده‌ها و دوچرخه‌سواران فشار می‌آورند روز به روز در حال افزایش است.

چنین زمینه‌ای در پس ابتکار آخر هفته جاری در منهتن با عنوان خیابان اشتراکی (Shared Street) قرار داشت، رویدادی که نزدیک به ۵ ساعت در نزدیک به ۶۰ محله از محله‌های بسیار قدیمی منطقه منهتن نیویورک برگزار شد. رویدادی با هدف ایجاد یک تجربه جغرافیایی برای تحول در تندخویی مستمر میان عابران و خودروها که به قانون نانوشته جنگل‌های سیمانی امروز ما بدل شده‌است، برگزار شده‌بود.

افسران پلیس در نقاط مشخصی در مرز منطقه ویژه اقتصادی منهتن ایستاده‌بودند و نشانه‌هایی برای معرفی ورودی خیابان‌های اشتراکی در دست گرفته‌بودند، منطقه‌ای از شرق در مرز برادوی و از غرب در مرز واتر استریت، از شمال به پل بروکلین و از جنوب در باتری نیویورک.

در سراسر منطقه خیابان‌های اشتراکی، عابران پیاده تشویق می‌شدند تا از خیابان‌ها به عنوان پیاده‌رو استفاده کنند و از خودروها خواسته می‌شد تا سرعت خود را کمتر از ۵ مایل بر ساعت نگه دارند. در کنار این برنامه در سراسر مسیر بازی‌های خیابانی، غرفه‌های دستفروشی و تورهای گردشگری شهری بر پا شده‌بود.

مقامات حمل و نقل شهرداری نیویورک این رویداد را بر اساس رویدادهای مشابه روزهای بدون خودرو در پاریس و بوگوتا طراحی کرده‌بودند. این تجربه یک بار دیگر در مقیاس بسیار کوچکتر در شهر نیویورک اجرا شده‌بود، روز کره زمین امسال بود که مقامات حمل و نقل شهری نیویورک برای اولین بار استفاده از خودرو را در سه محله منهتن محدود کردند و از شهروندان خواستند تا به جای خودرو از وسائل حمل و نقل جایگزین استفاده کنند.

در سال‌های اخیر شهرهایی مانند هامبورگ، هلسینکی، مادرید و اسلو نیز ابتکار‌هایی برای ایجاد مناطق بدون خودرو در مراکز شهر اجرا کرده‌اند.

هوادران این روش معتقدند که نه تنها محدود کردن استفاده از خودروهای شخصی می‌تواند نقش به سزایی در رسیدن به هدف کاهش انتشار کربن و گازهای گل‌خانه‌ای داشته‌باشد، بلکه در عین حال می‌تواند شیوه خوبی برای کاهش فشار و حجم استفاده از سامانه‌های حمل و نقل عمومی باشد.

شهر نیویورک به خصوص در زمینه حجم استفاده از حمل و نقل عمومی در مخاطره است، سامانه خطوط متروی شهر نیویورک به شدت به دلیل شکسته شدن مکرر رکورد حجم مسافران و نرخ رفت و آمد تحت فشار است، به شدت به بهسازی و نوسازی زیرساخت‌ها نیاز دارد. خط ال متروی شهر نیویورک میان بروکلین و منهتن به زودی طی سال‌های آینده برای به روزرسانی و بهسازی تعطیل خواهد شد که می‌تواند بر روی مسیرهای رفت و آمد هزاران شهروند نیویورکی تاثیر بگذارد.

بر اساس نتایج تجربه شنبه این هفته در نیویورک، به نظر می‌رسد که چنین ایده‌هایی توانایی یافتن تعداد زیادی هودار را داشته‌باشد، اما اجرای چنین طرحی یک برنامه گام به گام است که در طول زمان باید بررسی شود بافت و ساختار شهری چگونه حاضر به پذیرش خیابان‌ها و محدوده‌های بدون خودرو خواهد بود.

مطالب بیشتری نیست