گزارش «تهران‌» از نمایشگاه «آموزش، مسیر فردایی روشن‌تر»

ایران حدود چھار دھه میزبان ھمسایگان افغانستانی بوده است، آن‌هایی که از جنگ به ما پناه آورده‌اند و همشهری‌های ناخوانده ما شده‌اند. 

در بدو ورود پناھندگان افغانستانی به ایران، در اوایل دھه شصت، نیازھای اولیه پناھندگان در صدر لیست نیازھا قرار داشت ولی با گذشت زمان و نوع نیازھاھمانند نیازھای جامعۀ میزبانتغییر کرد. یکی از این موارد، دسترسی به آموزش است. 

در سال ھای اخیر سازمان ھای مردم نھاد بین المللی نیز به جمع آژانس ھای سازمان ملل فعال در حوزۀ پناھندگان و مھاجرین در ایران پیوستهاند و در زمینه آموزش به کودکان فعالیت کرده‌اند. سازمان امور پناھندگی نروژی (NRC) است که پروژه ھایی را در زمینۀ آموزش کودکان برگزار می کند.

یکی از این پروژه ھا که با ھمکاری Creart ،یک سازمان مردم نھاد اسپانیائی فعال در حوزه آموزش ھنر و خلاقیت ، برگزار شد کارگاه ھایآموزش صلح از طریق ھنربوده است که در مهمانشهر رفسنجان صورت گرفته بود.

در این کارگاه ھا که توسط آقای چنه گومز، آموزشگر و موسس Creart، برگزار شدند تعدادی از افراد محلی به عنوان مربی آموزش دیدند تا مھارت ھای زندگی را از طریق بازی و فعالیت ھای ھنری به کودکان آموزش دھند.

این کارگاه ھا توسط  افسانه مغیری، مستند شده اند. در حال حاضر نمایشگاھی از کارھای تولید شده توسط کودکان و مربیان افغانستانی ساکن مھمانشھر رفسنجان و نیز عکس ھای مستند تھیه شده در طول دوره در نگارخانه‌ھای نامی و بھار واقع در خانۀ ھنرمندان ایران برپاست.

شور زندگی در رنگ ھای آثار ھنری خلاقانۀ کودکان و مربیان که به طرز چشم‌نوازی نگارخانه ھای نامی و بھار را زینت بخشیده اند و آرامش و امید ثبت شده در عکس ھای مستند ھمگی مخاطب را به بازبینی تصورات کلیشه ای و نخ نما از پناھندگان و مھاجرین فرا می خوانند و با بازنمایی اشتراکات انسانی ما را دعوت به ھر چه نزدیک تر می کننددعوتی که به نظر می رسد مرھم درد مشترک جامعۀ جھانی در حال حاضر باشد.

تهران‌مدیا، از نمایشگاه ««آموزش، مسیر فردایی روشن‌تر» ویدئویی تهیه کرده‌است که شما را بی آن‌که به خانه هنرمندان تهران بروید، در آن فضا قرار می‌دهد.

 

مطالب بیشتری نیست