تهران قدیم خانه‌های بزرگ داشت، در باغچه حیاط خانه‌ها انواع گل‌ها دیده می‌شد، نه‌تنها در خانه‌های بزرگ طبقه اشراف بلکه حتی در حیاط خانه‌های کوچک هم بوته‌های گل سرخ دیده می‌شد.
آن روزها تهران نیاز به گل‌فروشی نداشت چرا که مردم برای هم شاخه‌های بریده گل به هدیه نمی‌بردند، آن‌ها به هم گلدان‌های گل و یا قلمه‌ای از گل‌های محبوبشان هدیه می‌دادند آن‌ها معتقد بودند «گل در گلدان ریشه‌دار و عمردار است. تهران اما این روزها گل ندارد اما تا جایی که دلتان بخواهد گل‌فروشی‌های کوچک و بزرگ،اعیانی و معمولی دارد.

بر اساس کتاب « تهران قدیم» نوشته جعفر شهری گل فروشی «ژرژیک» در چهار راه کنت (لاله زار نو) در اواخر دهه ۱۳۱۰ اولین مغازه گل‌فروشی در شهر تهران بوده است.
بنابراین حرفه گل فروشی را برای نخستین بار ارامنه‌ای که از عثمانی به ایران مهاجرت کرده بوند به شهر تهران آورده‌اند

اما اما اولین گل فروشی مدرن و اولین تولیدکننده صنعتی مشهور که به او امپراطور گل هم می‌گویند سید حسن زعیم بوده است.
موسسه کشاورزی و گل‌های زعیم از سال ۱۳۱۹ شروع به کار کرده است، او که بر حسب علاقه وارد این کار شده است پس از چندی که توان سفر به خارج از کشور را پیدا کرده است اقدام به واردات انواع گل‌ها و درختچه‌های زیتنی به داخل کشور کرده است.

تهران اما حالا ۴هزار و ۳۰۰ گل‌فروشی دارد که هر کدام به توان مالیشان پر هستند از انواع گل‌های لوکس و گران قیمت.

مطالب بیشتری نیست