تهران شهر شلوغی که درآن نفس میکشیم کار میکنیم و زندگی میکنیم. شهری که آدمهایش با ۲۲ منطقه از هم جدا شدهاند. جنوب شهریها و شمال شهریها. آنها که غرب تهران مینشینند و آنها که شرقتر هستند. اکباتانیها و پونکیها. آریاشهریها و سعادتآبادیها. بالا شهر را که هیچ، منطقه ۱ را که کلا انگار از تهران جدا کرده باشند، منطقه آدم پولدارها و مراکز خرید آنچنانی که چون الماسی در شب میدرخشند.

قبل از خواندن این خبر میپنداشتیم که آدمهایی که پولشان بیشتر است پس بامشان هم گرانتر است و در مناطق خوش آب و هواتر و در برجهای لوکس و سر به آسمان خراشیده تهران زندگی میکنند.

در مقاله روزنامه ایران با عنوان « ورود بیفرهنگها به این برج ممنوع عامل دومی برای خرید خانه در مناطق مختلف تهران مطرح شده است: میزان تحصیلات!

بله اگر شما بخواهید در یکی از برجهای معروف سعادت آباد خانه بخرید، علاوه بر اینکه باید کیسه پر پولی داشته باشید مدرکتان هم باید حتما فوق لیسانس باشد.

«برجهایمان را فقط به فوق لیسانس به بالا میفروشیم، البته مشاوره روانی و ارزیابی کارشناس ساختمان هم هست. اگر در این مشاوره قبول شدید در خدمت تان هستیم. این برج محل زندگی با فرهنگهاست اینها حرفهای مشاور املاک است درباره فروش واحدهای برج معروفی در سعادت آباد تهران. مگر برج شما چه ویژگیهایی دارید؟ من و همسرم هر دو لیسانس داریم. براساس چه معیاری آدمها را گزینش میکنید؟ یعنی فقط فوق لیسانس به بالاها با فرهنگ هستنند؟

آقا! همسایهها شرط گذاشتهاند، بیشترشان باکلاسند، میخواهند ساختمانشان یکدست باشد. حقشان است، نیست؟ خیلیهایشان تا ۱۰ میلیارد برای این واحدها پول دادهاند، شما که واحد ۸۰ متری میخواهید باید خودتان را کمی با معیارهای آنها هماهنگ کنید.

بر اساس گفتههای مشاورین املاک این خواسته همسایههای پولدارتری که مالک خانههای بزرگتر و گرانقیمتترند است که واحدهای کوچکتر و ارزانتر را به آدمهایی که حداقل از نظر سطح فرهنگ شبیه به آنها هستند بفروشند.

این اتفاق در جامعهای میافتد که مدرک دانشگاهی و پول معیاری شده است برای سنجش شعور و فرهنگ انسانها. معیار این همسایهها هم برای سنجش سطح فرهنگ همسایهها ظاهر شیک و پیک آدمهاست و اینکه اگر مهمانی گرفت، همسایه اعتراضی نکند و به پلیس خبر ندهد.

حسام عقبایی، رئیس اتحادیه صنف مشاوران املاک تهران هم دراین باره میگوید: «قاعدتاً در حوزه اموال غیرمنقول چون طبق قانون «مالکیت» محترم است هر کس میتواند ملکش را با شرطهای خودش بفروشد. دقیقاً مثل عقد نکاح که خانواده زوجه برای زوج شرایط خاص قرار میدهند و کسی هم نمیتواند مانعشان شود. اما از منظر اجتماعی چنین شرطهایی تبعیض و جدا کردن طبقات اجتماعی و در نهایت شکاف طبقاتی را به دنبال دارد و یک تهدید اجتماعی برای جامعه و همزیستی مسالمتآمیز فرهنگی آدم هاست. همین طور شرط های عجیب و غریب از این دست میتواند قیمت مسکن را به طور کاذب افزایش داده و سوداگری ایجاد کند.»

مطالب بیشتری نیست