در خرداد ۱۳۵۶، اعلام شد که یک بزرگراه، جاده آبعلی را در شرق تهران به جاده کرج در غرب تهران متصل خواهد کرد. از این بزرگراه در ابتدا به عنوان بزرگراه سیدخندان نام برده میشد اما مشخص شد طرح، بزرگراه داریوش نام دارد.

بزرگراه داریوش در تقاطع با جاده قدیم شمیران که آن زمان کوروش هم خوانده میشد و امروزه به نام شریعتی میشناسیم، به پل و ۴۵ متری سیدخندان میرسید و در ادامه به جردن (خیابان آفریقای کنونی) و در نهایت به جاده کرج میپیوست.

اما پیش از رسیدن به جاده کرج به جایی میرسید که به آن اراضی شهستان پهلوی میگفتند. یعنی جایی که اکنون پل طبیعت و پارک آب و آتش قرار دارند.

انجمن شهر تهران، در این زمان که یک سال و نیم پیش از انقلاب اسلامی بود، مشغول بحث بر سر ضرورت احداث پلهایی صحبت میکرد که مشاورین خارجی به شهرداری پیشنهاد کرده بودند اما شهرداری ترجیح میداد از پل هوایی به جای آن استفاده کند.

بزرگراه داریوش در تهران، ۱۰۰ میلیون تومان اعتبار اولیه داشت. فکر میکنید درباره چه بزرگراهی صحبت میکنیم؟ بزرگراه رسالت. و تداوم آن، یعنی بزرگراه حکیم. پل مزبور، همان تونل رسالت است که در سال ۷۶ ساخت آن شروع شد و در ۲۴ تیر ۱۳۸۵ به پایان رسید.

مطالب بیشتری نیست