محمد حسین امینالضرب، حق زیادی به گردن تهرانیها دارد. او که سال ۱۳۱۱ چشم از جهان فروبست، تاجر ایرانی دوره قاجاریه بود که در زمان مظفرالدین شاه، برق را برای اولین بار از روسیه خرید و به تهران آورد تا جایگزین گاز شود. او را به نام پدر برق ایران هم میشناسند. پیش از آن از روغن یا نفت برای روشنایی تهران استفاده میشد.

دولت وقت در تهران، روشنایی معابر را از طریق گاز کاربیت تامین میکرد و تنها می توانست خیابانهای منتهی به دربار را روشن کند. مدتی در زمان ناصرالدین شاه، با توجه به نگاه او به غرب، روشنایی در تهران بیشتر شد اما پس از مدت کوتاهی روشنایی دوباره منحصر به اندرون دربار بود.

محمد حسین امینالضرب، در سال ۱۲۸۹ قمری متولد شد و به زبانهای فارسی، عربی و فرانسوی مسلط گشت. مدتی نزد سیدجمالالدین اسدآبادی زندگی کرد و عربی را از او آموخت. چون پدرش تاجر چیزهدستی بود، فنون ضرب سکه را در فرنگ آموخته بود و به عنوان مسئول ضرابخانه شاهنشاهی در دوره ناصرالدین شاه منصوب شد. مدتی به عنوان تقلب در ضرب سکه توسط مظفرالدین شاه دستگیر شد و فرزندش محمد حسین، که در حال بازگشت از فرنگ به تهران، در سبزوار بود، برای آزادی پدرش به سراغ داماد مظفرالدین شاه، یعنی صنیعالدوله میرود و با پرداخت ۴۰ هزار تومان! پدرش را آزاد میکند. پس از این ماجرا، خود صنیعآلدوله مسئول ضرابخانه میشود.

باغ ضرابخانه تهران، که اکنون در حوالی خیابان پاسداران است و بیشتر به عنوان سهراه ضرابخانه میشناسیم، از این خانواده گرفته و به بانک مرکزی تعلق پیدا میکند.

محمد حسین امینالضرب، همچنین از سال ۱۳۰۶ تا ۱۳۱۱ ریاست اتاق تجارت تهران را بر عهده میگیرد. ورود ماشینهای ابریشمکشی به ایران از طریق فرانسه هم بخشی از کارهای امینالضرب در طول زندگیاش است. کار کارخانه برق او چنان میگیرد که تهران روشن میشود. ابتدا خیابانهای لالهزار، سعدی، شاهآباد و چراغ برق و سپس نقطههای مختلف دیگری از پایتخت، با شبهای تاریک خود خداحافظی میکنند.

مطالب بیشتری نیست